Il Knoxville Challenger è un torneo professionistico di tennis giocato sul cemento indoor, che fa parte dell'ATP Challenger Tour. Si gioca annualmente a Knoxville negli Stati Uniti dal 2000, con un'interruzione di quattro anni dal 2003 al 2006. L'evento fa parte anche dell'USTA Pro Circuit, il circuito professionistico della U.S. Tennis Association, la federazione tennistica statunitense.[1]
Albo d'oro
Singolare
| Anno
|
Campione
|
Finalista
|
Punteggio
|
| 2024 |
Christopher Eubanks (2) |
Learner Tien |
7–5, 7–6(9)
|
| 2023 |
Alex Michelsen |
Denis Kudla |
7–5, 4–6, 6–2
|
| 2022 |
Ben Shelton |
Christopher Eubanks |
6–3, 1–6, 7–6(4)
|
| 2021 |
Christopher Eubanks (1) |
Daniel Altmaier |
6–3, 6–4
|
| 2020 |
Non disputato
|
| 2019 |
Michael Mmoh (2) |
Christopher O'Connell |
6–4, 6–4
|
| 2018 |
Reilly Opelka |
Bjorn Fratangelo |
7–5, 4–6, 7–6(2)
|
| 2017 |
Filip Peliwo |
Denis Kudla |
6–4, 6–2
|
| 2016 |
Michael Mmoh (1) |
Peter Polansky |
7–5, 2–6, 6–1
|
| 2015 |
Daniel Evans |
Frances Tiafoe |
5–7, 6–1, 6–3
|
| 2014 |
Adrian Mannarino |
Samuel Groth |
3–6, 7–6(6), 6–4
|
| 2013 |
Tim Smyczek |
Peter Polansky |
6–4, 6–2
|
| 2012 |
Michael Russell |
Bobby Reynolds |
6–3, 6–2
|
| 2011 |
Jesse Levine |
Brian Baker |
6–2, 6–3
|
| 2010 |
Kei Nishikori |
Robert Kendrick |
6–1, 6–4
|
| 2009 |
Taylor Dent |
Ilija Bozoljac |
6–3, 7–6
|
| 2008 |
Bobby Reynolds |
Luka Gregorc |
6–4, 6–2
|
| 2007 |
Robert Kendrick |
Kevin Kim |
3–6, 6–2, 6–4
|
2006- 2003 |
Non disputato
|
| 2002 |
Martin Verkerk |
Mardy Fish |
6–3, 6–4
|
| 2001 |
James Blake |
Gabriel Trifu |
6–4, 6–4
|
| 2000 |
Cristiano Caratti |
Andy Roddick |
3–6, 7–6(1), 6–4
|
Doppio
| Anno
|
Campioni
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| 2024 |
Patrick Harper
Johannus Monday |
Micah Braswell
Eliot Spizzirri |
6–2, 6–2
|
| 2023 |
Cannon Kingsley
Luis David Martínez |
Mac Kiger
Mitchell Krueger |
7–6(3), 6–3
|
| 2022 |
Hunter Reese (2)
Tennys Sandgren |
Martin Damm
Mitchell Krueger |
6(4)–7, 7–6(3), [10–5]
|
| 2021 |
Malek Jaziri
Blaž Rola |
Miguel Ángel Reyes Varela
Hans Hach Verdugo |
3–6, 6–3, [10–5]
|
| 2020 |
Non disputato
|
| 2019 |
Hans Hach Verdugo Adrián Menéndez Maceiras |
Bradley Klahn Sem Verbeek |
7–6(6), 4–6, [10–5]
|
| 2018 |
Toshihide Matsui Frederik Nielsen (2) |
Hunter Reese Tennys Sandgren |
7–6(6), 7–5
|
| 2017 |
Leander Paes Purav Raja |
James Cerretani John-Patrick Smith |
7–6(4), 7–6(4)
|
| 2016 |
Peter Polansky Adil Shamasdin |
Ruben Bemelmans Joris De Loore |
6–1, 6–3
|
| 2015 |
Johan Brunström Frederik Nielsen (1) |
Sekou Bangoura Matt Seeberger |
6–1, 6–2
|
| 2014 |
Miķelis Lībietis
Hunter Reese (1) |
Gastão Elias
Sean Thornley |
6–3, 6–4
|
| 2013 |
Samuel Groth
John-Patrick Smith |
Carsten Ball
Peter Polansky |
6(3)–7, 6–2, [10–7]
|
| 2012 |
Alex Kuznetsov
Miša Zverev |
Jean Andersen
Izak van der Merwe |
6–4, 6–2
|
| 2011 |
Steve Johnson
Austin Krajicek |
Adam Hubble
Frederik Nielsen |
3–6, 6–4, [13–11]
|
| 2010 |
Rik De Voest
Izak van der Merwe |
Alex Bogomolov Jr.
Alex Kuznetsov |
6–1, 6–4
|
| 2009 |
Martin Emmrich
Andreas Siljeström |
Raven Klaasen
Izak van der Merwe |
7–5, 6–4
|
| 2008 |
Kevin Anderson
G.D. Jones |
Andy Ram
Bobby Reynolds |
3–6, 6–0, [10–7]
|
| 2007 |
Harel Levy
Sam Warburg |
Jamie Baker
Brendan Evans |
3–6, 6–2, [10–6]
|
2006- 2003 |
Non disputato
|
| 2002 |
Dmitrij Tursunov
Martin Verkerk |
Hugo Armando
Sergio Roitman |
6–3, 6–4
|
| 2001 |
Mardy Fish
Jeff Morrison |
Brandon Coupe
Kelly Gullett |
6–3, 6–0
|
| 2000 |
Karsten Braasch
Michael Kohlmann |
Jeff Coetzee
Marcos Ondruska |
6–0, 7–6(4)
|
Note
Collegamenti esterni