L'Hall of Fame Open è stato un torneo professionistico di tennis che si svolgeva sui campi in erba dell'International Tennis Hall of Fame a Newport, negli Stati Uniti. Inaugurato nel 1976 con il nome Hall of Fame Tennis Championships e ribattezzato con il nome su citato nel 2017, si teneva ogni anno nel mese di luglio, nella settimana seguente il Torneo di Wimbledon, in concomitanza con la cerimonia di induzione dei tennisti nella Hall of Fame.[1] Faceva parte dell'ATP Tour 250 ed era l'ultimo torneo della stagione che si giocava sull'erba. Per ragioni di sponsorizzazione, nel 2022 ha preso il nome Infosys Hall of Fame Open e in precedenza il suo nome era stato associato a quello di altri sponsor.[2] L'edizione del 2020 non viene disputata a causa della pandemia di COVID-19.[3] Nel 2025 nell'ambito del progetto "oneVision" dell'ATP, è stato ridotto il numero di tornei ATP 250, e la licenza del torneo è stata acquisita dal torneo di Doha, che è passato alla categoria superiore, ATP 500.[4]
Nell'albo d'oro figurano Brian Teacher e Johan Kriek, che hanno vinto tornei del Grande Slam, nonché Greg Rusedski e Mark Philippoussis che hanno raggiunto le finali nei Majors. Il giocatore che ha vinto più edizioni del singolare è John Isner con 4 successi (che ha inoltre vinto una volta in doppio), davanti ai 3 di Rusedski. In doppio comanda l'australiano Jordan Kerr con 5 vittorie, di cui tre con Jim Thomas.
Il torneo facente parte della categoria ATP Tour 250 prende il nome di Infosys Hall of Fame Open dal 2023 al 2025. Nel 2025, il torneo maschile viene declassato come evento ad un Challenger 125, e inoltre viene anche annunciata una estansione dell'edizione del torneo che diventa combined con l'inclusione del torneo femminile che fa parte della categoria WTA 125.[5][6] Il torneo subisce un cambiamento di collocazione di una settimana, coincidendo con la seconda settimana del torneo di Wimbledon, per cercare di attrarre coloro che sono stati appunto sconfitti durante la prima settimana dello Slam londinese. La cerimonia d'introduzione della International Tennis Hall of Fame, originariamente tenuta durante la settimana del torneo, viene spostata durante la data di agosto.[7]
Le edizioni del 1985, 1987 e 2025 sono state vinte da rappresentanti della stessa nazione, statunitensi, in tutte le discipline sia maschili che femminili.
Finali passate
Singolare maschile
| Anno
|
Vincitore
|
Finalista
|
Punteggio
|
| 1976 |
Vijay Amritraj (1) |
Brian Teacher |
6–3, 4–6, 6–3, 6–1
|
| 1977 |
Tim Gullikson |
Hank Pfister |
6–4, 6–4, 5–7, 6–2
|
| 1978 |
Bernard Mitton |
John James |
6–1, 3–6, 7–6
|
| 1979 |
Brian Teacher |
Stan Smith |
1–6, 6–3, 6–4
|
| 1980 |
Vijay Amritraj (2) |
Andrew Pattison |
6–1, 5–7, 6–3
|
| 1981 |
Johan Kriek |
Hank Pfister |
3–6, 6–3, 7–5
|
| 1982 |
Hank Pfister |
Mike Estep |
6–1, 7–5
|
| 1983 |
John Fitzgerald |
Scott Davis |
2–6, 6–1, 6–3
|
| 1984 |
Vijay Amritraj (3) |
Tim Mayotte |
3–6, 6–4, 6–4
|
| 1985 |
Tom Gullikson |
John Sadri |
6–3, 7–5
|
| 1986 |
Bill Scanlon |
Tim Wilkison |
7–5, 6–4
|
| 1987 |
Dan Goldie |
Sammy Giammalva Jr. |
6–7, 6–4, 6–4
|
| 1988 |
Wally Masur |
Brad Drewett |
6–2, 6–1
|
| 1989 |
Jim Pugh |
Peter Lundgren |
6–4, 4–6, 6–2
|
| 1990 |
Pieter Aldrich |
Darren Cahill |
7–6(10), 1–6, 6–1
|
| 1991 |
Bryan Shelton (1) |
Javier Frana |
3–6, 6–4, 6–4
|
| 1992 |
Bryan Shelton (2) |
Alex Antonitsch |
6–4, 6–4
|
| 1993 |
Greg Rusedski (1) |
Javier Frana |
7–5, 6(7)–7, 7–6(5)
|
| 1994 |
David Wheaton |
Todd Woodbridge |
6–4, 3–6, 7–6(5)
|
| 1995 |
David Prinosil |
David Wheaton |
7–6(3), 5–7, 6–2
|
| 1996 |
Nicolás Pereira |
Grant Stafford |
4–6, 6–4, 6–4
|
| 1997 |
Sargis Sargsian |
Brett Steven |
7–6(0), 4–6, 7–5
|
| 1998 |
Leander Paes |
Neville Godwin |
6–3, 6–2
|
| 1999 |
Chris Woodruff |
Kenneth Carlsen |
6(5)–7, 6–4, 6–4
|
| 2000 |
Peter Wessels |
Jens Knippschild |
7–6(3), 6–3
|
| 2001 |
Neville Godwin |
Martin Lee |
6–1, 6–4
|
| 2002 |
Taylor Dent |
James Blake |
6–1, 4–6, 6–4
|
| 2003 |
Robby Ginepri |
Jürgen Melzer |
6–4, 6(3)–7, 6–1
|
| 2004 |
Greg Rusedski (2) |
Alexander Popp |
7–6(5), 7–6(2)
|
| 2005 |
Greg Rusedski (3) |
Vince Spadea |
7–6(3), 2–6, 6–4
|
| 2006 |
Mark Philippoussis |
Justin Gimelstob |
6–3, 7–5
|
| 2007 |
Fabrice Santoro (1) |
Nicolas Mahut |
6–4, 6–4
|
| 2008 |
Fabrice Santoro (2) |
Prakash Amritraj |
6–3, 7–5
|
| 2009 |
Rajeev Ram (1) |
Sam Querrey |
6(3)–7, 7–5, 6–3
|
| 2010 |
Mardy Fish |
Olivier Rochus |
5–7, 6–3, 6–4
|
| 2011 |
John Isner (1) |
Olivier Rochus |
6–3, 7–6(6)
|
| 2012 |
John Isner (2) |
Lleyton Hewitt |
7–6(1), 6–4
|
| 2013 |
Nicolas Mahut |
Lleyton Hewitt |
5–7, 7–5, 6–3
|
| 2014 |
Lleyton Hewitt |
Ivo Karlović |
6–3, 6(4)–7, 7–6(3)
|
| 2015 |
Rajeev Ram (2) |
Ivo Karlović |
7–6(5), 5–7, 7–6(2)
|
| 2016 |
Ivo Karlović |
Gilles Müller |
6(2)–7, 7–6(5), 7–6(12)
|
| 2017 |
John Isner (3) |
Matthew Ebden |
6–3, 7–6(4)
|
| 2018 |
Steve Johnson |
Ramkumar Ramanathan |
7–5, 3–6, 6–2
|
| 2019 |
John Isner (4) |
Aleksandr Bublik |
7–6(2), 6–3
|
| 2020 |
|
| 2021 |
Kevin Anderson |
Jenson Brooksby |
7–6(8), 6–4
|
| 2022 |
Maxime Cressy |
Aleksandr Bublik |
2–6, 6–3, 7–6(3)
|
| 2023 |
Adrian Mannarino |
Alex Michelsen |
6–2, 6–4
|
| 2024 |
Marcos Giron |
Alex Michelsen |
6(4)–7, 6–3, 7–5
|
| 2025 |
Zachary Svajda |
Adrian Mannarino |
7–5, 6–3
|
Doppio maschile
| Anno
|
Vincitori
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| 1977 |
Brian Fairlie
Ismail El Shafei |
Tim Gullikson
Tom Gullikson |
6–7, 6–3, 7–6
|
| 1978 |
Tim Gullikson
Tom Gullikson |
Colin Dibley
Bob Giltinan |
6–4, 6–4
|
| 1979 |
Bob Lutz
Stan Smith |
Chris Kachel
John James |
6–4, 7–6
|
| 1980 |
Andrew Pattison
Butch Walts |
Fritz Buehning
Peter Rennert |
7–6, 6–4
|
| 1981 |
Erik Van Dillen
Brad Drewett |
Kevin Curren
Billy Martin |
6–2, 6–4
|
| 1982 |
Andy Andrews
John Sadri |
Syd Ball
Rod Frawley |
3–6, 7–6, 7–5
|
| 1983 |
Vijay Amritraj (1)
John Fitzgerald |
Tim Gullikson
Tom Gullikson |
6–3, 6–4
|
| 1984 |
David Graham
Laurie Warder |
Ken Flach
Robert Seguso |
6–4, 7–6
|
| 1985 |
Peter Doohan
Sammy Giammalva Jr. |
Paul Annacone
Christo van Rensburg |
6–1, 6–3
|
| 1986 |
Vijay Amritraj (2)
Tim Wilkison |
Eddie Edwards
Francisco González |
4–6, 7–5, 7–6
|
| 1987 |
Dan Goldie
Larry Scott |
Chip Hooper
Mike Leach |
1–6, 6–3, 7–5
|
| 1988 |
Kelly Jones
Peter Lundgren |
Scott Davis
Dan Goldie |
6–3, 7–6
|
| 1989 |
Patrick Galbraith
Brian Garrow |
Neil Broad
Stefan Kruger |
2–6, 7–5, 6–3
|
| 1990 |
Darren Cahill
Mark Kratzmann |
Todd Nelson
Bryan Shelton |
7–6, 6–2
|
| 1991 |
Gianluca Pozzi
Brett Steven (1) |
Javier Frana
Bruce Steel |
6–4, 6–4
|
| 1992 |
Royce Deppe
David Rikl |
Paul Annacone
David Wheaton |
6–4, 6–4
|
| 1993 |
Javier Frana
Christo van Rensburg |
Byron Black
Jim Pugh |
4–6, 6–1, 7–6
|
| 1994 |
Alex Antonitsch
Greg Rusedski |
Kent Kinnear
David Wheaton |
6–4, 3–6, 6–4
|
| 1995 |
Jörn Renzenbrink
Markus Zoecke |
Paul Kilderry
Nuno Marques |
6–1, 6–2
|
| 1996 |
Marius Barnard
Piet Norval |
Paul Kilderry
Michael Tebbutt |
6–7, 6–4, 6–4
|
| 1997 |
Justin Gimelstob
Brett Steven (2) |
Kent Kinnear
Aleksandar Kitinov |
6–3, 6–4
|
| 1997 |
Doug Flach
Sandon Stolle |
Scott Draper
Jason Stoltenberg |
6–2, 4–6, 7–6(5)
|
| 1997 |
Wayne Arthurs
Leander Paes |
Sargis Sargsian
Chris Woodruff |
6(6)–7, 7–6(5), 6–3
|
| 2000 |
Jonathan Erlich (1)
Harel Levy |
Kyle Spencer
Mitch Sprengelmeyer |
7–6(2), 7–5
|
| 2001 |
Bob Bryan (1)
Mike Bryan (1) |
André Sá
Glenn Weiner |
6–3, 7–5
|
| 2002 |
Bob Bryan (2)
Mike Bryan (2) |
Jürgen Melzer
Alexander Popp |
7–5, 6–3
|
| 2003 |
Jordan Kerr(1)
David Macpherson |
Julian Knowle
Jürgen Melzer |
7–6(4), 6–3
|
| 2004 |
Jordan Kerr (2)
Jim Thomas (1) |
Grégory Carraz
Nicolas Mahut |
6–3, 6(5)–7, 6–3
|
| 2005 |
Jordan Kerr (3)
Jim Thomas (2) |
Graydon Oliver
Travis Parrott |
7–6(5), 7–6(5)
|
| 2006 |
Robert Kendrick
Jürgen Melzer |
Jeff Coetzee
Justin Gimelstob |
7–6(3), 6–0
|
| 2007 |
Jordan Kerr (4)
Jim Thomas (3) |
Nathan Healey
Igor' Kunicyn |
6–3, 7–5
|
| 2008 |
Mardy Fish
John Isner |
Rohan Bopanna
Aisam-ul-Haq Qureshi |
6–4, 7–6(1)
|
| 2009 |
Jordan Kerr (5)
Rajeev Ram (1) |
Michael Kohlmann
Rogier Wassen |
6(6)–7, 7–6(7), [10–6]
|
| 2010 |
Carsten Ball
Chris Guccione (1) |
Santiago González
Travis Rettenmaier |
6–3, 6–4
|
| 2011 |
Matthew Ebden
Ryan Harrison |
Johan Brunström
Adil Shamasdin |
4–6, 6–3, [10–5]
|
| 2012 |
Santiago González
Scott Lipsky |
Colin Fleming
Ross Hutchins |
7–6(3), 6–3
|
| 2013 |
Nicolas Mahut
Édouard Roger-Vasselin |
Tim Smyczek
Rhyne Williams |
6(4)–7, 6–2, [10–5]
|
| 2014 |
Chris Guccione (2)
Lleyton Hewitt |
Jonathan Erlich
Rajeev Ram |
7–5, 6–4
|
| 2015 |
Jonathan Marray
Aisam-ul-Haq Qureshi (1) |
Nicholas Monroe
Mate Pavić |
4–6, 6–3, [10–8]
|
| 2016 |
Samuel Groth
Chris Guccione (3) |
Jonathan Marray
Adil Shamasdin |
6–4, 6–3
|
| 2017 |
Aisam-ul-Haq Qureshi (2)
Rajeev Ram (2) |
Matt Reid
John-Patrick Smith |
6–4, 4–6, [10–7]
|
| 2018 |
Jonathan Erlich (2)
Artem Sitak |
Marcelo Arévalo
Miguel Ángel Reyes Varela |
6–1, 6–2
|
| 2019 |
Marcel Granollers
Sergiy Stakhovsky |
Marcelo Arévalo
Miguel Ángel Reyes Varela |
6(10)–7, 6–4, [13–11]
|
| 2020 |
|
| 2021 |
William Blumberg (1)
Jack Sock |
Austin Krajicek
Vasek Pospisil |
6–2, 7–6(3)
|
| 2022 |
William Blumberg (2)
Steve Johnson |
Raven Klaasen
Marcelo Melo |
6–4, 7–5
|
| 2023 |
Nathaniel Lammons
Jackson Withrow |
William Blumberg
Max Purcell |
6–3, 5–7, [10–5]
|
| 2024 |
André Göransson
Sem Verbeek |
Robert Cash
James Tracy |
6–3, 6–4
|
| 2025 |
Robert Cash
James Tracy |
Hans Hach Verdugo
Cristian Rodríguez |
7–6(3), 6–3
|
Singolare femminile
| Anno
|
Categoria
|
Campionessa
|
Finalista
|
Punteggio
|
| 1971
|
Virginia Slims Circuit
|
Kerry Reid
|
Françoise Dürr
|
6–3, 6(3)–7, 7–6(4)
|
| 1972
|
Margaret Smith Court (1)
|
Billie Jean King
|
6–4, 6–1
|
| 1973
|
Margaret Smith Court (2)
|
Julie Heldman
|
6–3, 6–2
|
| 1974
|
Chris Evert (1)
|
Betsy Nagelsen
|
6–4, 6–3
|
1975- 1982 |
Non disputato
|
| 1983
|
Virginia Slims Series
|
Alycia Moulton
|
Kim Jones
|
6–3, 6–2
|
| 1984
|
Martina Navrátilová
|
Gigi Fernández
|
6–3, 7–6(3)
|
| 1985
|
Chris Evert (2)
|
Pam Shriver
|
6–4, 6–1
|
| 1986
|
Pam Shriver (1)
|
Lori McNeil
|
6–4, 6–2
|
| 1987
|
Pam Shriver (2)
|
Wendy White
|
6–2, 6–4
|
| 1988
|
Tier IV
|
Lori McNeil
|
Barbara Potter
|
6–4, 4–6, 6–3
|
| 1989
|
Zina Garrison
|
Pam Shriver
|
6–0, 6–1
|
| 1990
|
Tier III
|
Arantxa Sánchez Vicario
|
Jo Durie
|
7–6(2), 4–6, 7–5
|
1991- 1998 |
Torneo di esibizione
|
1999- 2024 |
Non disputato
|
| 2025
|
WTA 125
|
Caty McNally
|
Tatjana Maria
|
2-6, 6-4, 6-2
|
Doppio femminile
| Anno
|
Categoria
|
Campionesse
|
Finaliste
|
Punteggio
|
| 1971
|
Virginia Slims Circuit
|
Françoise Dürr (1)
Judy Tegart
|
Kerry Harris
Kerry Reid
|
6–2, 6–1
|
| 1972
|
Margaret Smith Court
Lesley Hunt
|
Rosie Casals
Billie Jean King
|
6–2, 6–2
|
| 1973
|
Françoise Dürr (2)
Betty Stöve
|
Janet Newberry
Pam Teeguarden
|
6–4, 6–3
|
| 1974
|
Lesley Charles
Sue Mappin
|
Julie Heldman
Gail Sherriff
|
6–2, 7–5
|
1975- 1982 |
Non disputato
|
| 1983
|
Virginia Slims Series
|
Barbara Potter (1)
Pam Shriver
|
Barbara Jordan
Elizabeth Smylie
|
6–3, 6–1
|
| 1984
|
Anna Maria Fernández
Peanut Louie
|
Lea Antonoplis
Beverly Mould
|
7–5, 7–6
|
| 1985
|
Chris Evert
Wendy Turnbull
|
Pam Shriver
Elizabeth Smylie
|
6–4, 7–6
|
| 1986
|
Terry Holladay
Heather Ludloff
|
Cammy MacGregor
Gretchen Rush
|
6–1, 6–7, 6–3
|
| 1987
|
Gigi Fernández (1)
Lori McNeil (1)
|
Anne Hobbs
Kathy Jordan
|
7–6(5), 7–5
|
| 1988
|
Tier IV
|
Rosalyn Fairbank
Barbara Potter (2)
|
Gigi Fernández
Lori McNeil
|
6–4, 6–3
|
| 1989
|
Gigi Fernández (2)
Lori McNeil (2)
|
Elizabeth Smylie
Wendy Turnbull
|
6–3, 6–7, 7–5
|
| 1990
|
Tier III
|
Lise Gregory
Gretchen Rush
|
Patty Fendick
Anne Smith
|
7–6, 6–1
|
1991- 1998 |
Torneo di esibizione
|
1999- 2024 |
Non disputato
|
| 2025
|
WTA 125
|
Carmen Corley
Ivana Corley
|
Arianne Hartono
Prarthana Thombare
|
7-6(4), 6-3
|
Note
- ^ (EN) Will Richmond, Next year's Tennis Hall of Fame Open will be Newport's last. What comes next?, su Newport Daily News. URL consultato il 23 febbraio 2025.
- ^ (EN) Tournament History, su infosyshalloffameopen.com (archiviato il 1º giugno 2023).
- ^ a b c ATP Extends Tour Suspension, su atptour.com, 15 maggio 2020.
- ^ (FR) Le nombre de tournois ATP 250 sera réduit à partir de 2025 [Il numero di tornei ATP 250 sarà ridotto dal 2025], su L'Équipe, 5 ottobre 2023. URL consultato il 23 febbraio 2025.
- ^ (EN) International Tennis Hall of Fame announces combined ATP-WTA 125 event in 2025, su ATP Tour, 17 luglio 2024.
- ^ (EN) 2025 ATP Tour calendar unveiled featuring enhanced top-tier events, su atptour.com, 22 marzo 2024.
- ^ (EN) Revamped Hall of Fame Open to bring men's and women's tennis to Newport in 2025, su ATP Tour, 17 luglio 2024.
Altri progetti
Collegamenti esterni