L'Open 13 Provence è un torneo di tennis di categoria ATP Tour 250 che si disputa annualmente al Palais des Sports de Marseille, che ha una capacità di 5.800 posti a sedere, su campi indoor in cemento, generalmente in febbraio. Il numero 13 corrisponde al Codice INSEE del dipartimento delle Bocche del Rodano, di cui Marsiglia è il capoluogo.
Il torneo, nato nel 1993 per sostituire il torneo di Bruxelles, è stato ideato dell'ex tennista di Marsiglia, Jean-François Caujolle, tutt'oggi direttore del torneo.
A partire dal 2026 si disputerà permanentemente nel mese di ottobre, sia per evitare le vacanze scolastiche di febbraio che per far partecipare i giocatori migliori, dato che molti si riposano dopo aver disputato l'Australian Open.[1]
Albo d'oro
Singolare
| Anno
|
Vincitori
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| 2025 |
Ugo Humbert (2) |
Hamad Međedović |
7–6(4), 6–4
|
| 2024 |
Ugo Humbert (1) |
Grigor Dimitrov |
6–4, 6–3
|
| 2023 |
Hubert Hurkacz |
Benjamin Bonzi |
6–3, 7–6(4)
|
| 2022 |
Andrej Rublëv |
Félix Auger-Aliassime |
7–5, 7–6(4)
|
| 2021 |
Daniil Medvedev |
Pierre-Hugues Herbert |
6–4, 6(4)–7, 6–4
|
| 2020 |
Stefanos Tsitsipas (2) |
Félix Auger-Aliassime |
6–3, 6–4
|
| 2019 |
Stefanos Tsitsipas (1) |
Michail Kukuškin |
7–5, 7–6(5)
|
| 2018 |
Karen Chačanov |
Lucas Pouille |
7–5, 3–6, 7–5
|
| 2017 |
Jo-Wilfried Tsonga (3) |
Lucas Pouille |
6–4, 6–4
|
| 2016 |
Nick Kyrgios |
Marin Čilić |
6–2, 7–6(3)
|
| 2015 |
Gilles Simon |
Gaël Monfils |
6–4, 1–6, 7–6(4)
|
| 2014 |
Ernests Gulbis |
Jo-Wilfried Tsonga |
7–6(5), 6–4
|
| 2013 |
Jo-Wilfried Tsonga (2) |
Tomáš Berdych |
3–6, 7–6(6), 6–4
|
| 2012 |
Juan Martín del Potro |
Michaël Llodra |
6–4, 6–4
|
| 2011 |
Robin Söderling |
Marin Čilić |
6(8)–7, 6–3, 6–3
|
| 2010 |
Michaël Llodra |
Julien Benneteau |
6–3 6–4
|
| 2009 |
Jo-Wilfried Tsonga (1) |
Michaël Llodra |
7–5 7–6(3)
|
| 2008 |
Andy Murray |
Mario Ančić |
6–3 6–4
|
| 2007 |
Gilles Simon |
Marcos Baghdatis |
6–4 7–6(3)
|
| 2006 |
Arnaud Clément |
Mario Ančić |
6–4, 6–2
|
| 2005 |
Joachim Johansson |
Ivan Ljubičić |
7–5, 6–4
|
| 2004 |
Dominik Hrbatý |
Robin Söderling |
4–6, 6–4, 6–4
|
| 2003 |
Roger Federer |
Jonas Björkman |
6–2, 7–6(6)
|
| 2002 |
Thomas Enqvist (3) |
Nicolas Escudé |
6(4)–7, 6–3, 6–1
|
| 2001 |
Evgenij Kafel'nikov |
Sébastien Grosjean |
7–6(5), 6–2
|
| 2000 |
Marc Rosset (3) |
Roger Federer |
2–6, 6–3, 7–6(5)
|
| 1999 |
Fabrice Santoro |
Arnaud Clément |
6–3, 4–6, 6–4
|
| 1998 |
Thomas Enqvist (2) |
Evgenij Kafel'nikov |
6–4, 6–1
|
| 1997 |
Thomas Enqvist (1) |
Marcelo Ríos |
6–4, 1–0 ritirato
|
| 1996 |
Guy Forget |
Cédric Pioline |
7–5, 6–4
|
| 1995 |
Boris Becker |
Daniel Vacek |
6–7, 6–4, 7–5
|
| 1994 |
Marc Rosset (2) |
Arnaud Boetsch |
7–6(6), 7–6(4)
|
| 1993 |
Marc Rosset (1) |
Jan Siemerink |
6–2, 7–6(1)
|
Doppio
| Anno
|
Vincitori
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| 2025 |
Benjamin Bonzi
Pierre-Hugues Herbert |
Sander Gillé
Jan Zieliński |
6–3, 6–4
|
| 2024 |
Tomáš Macháč
Zhang Zhizhen |
Patrik Niklas-Salminen
Emil Ruusuvuori |
6–3, 6–4
|
| 2023 |
Santiago González
Édouard Roger-Vasselin (3) |
Nicolas Mahut
Fabrice Martin |
4–6, 7–6(4), [10–7]
|
| 2022 |
Denys Molčanov
Andrej Rublëv |
Raven Klaasen Ben McLachlan |
4–6, 7–5, [10–7]
|
| 2021 |
Lloyd Glasspool
Harri Heliövaara |
Sander Arends
David Pel |
7–5, 7–6(4)
|
| 2020 |
Nicolas Mahut (3)
Vasek Pospisil |
Wesley Koolhof
Nikola Mektić |
6–3, 6–4
|
| 2019 |
Jérémy Chardy
Fabrice Martin |
Ben McLachlan
Matwé Middelkoop |
6–3, 6(4)–7, [10–3]
|
| 2018 |
Raven Klaasen
Michael Venus (2) |
Marcus Daniell
Dominic Inglot |
6(2)–7, 6–3, [10–4]
|
| 2017 |
Julien Benneteau (3)
Nicolas Mahut (2) |
Robin Haase
Dominic Inglot |
6–4, 6(9)–7, [10–5]
|
| 2016 |
Mate Pavić
Michael Venus (1) |
Jonathan Erlich
Colin Fleming |
6–2, 6–3
|
| 2015 |
Marin Draganja
Henri Kontinen |
Colin Fleming
Jonathan Marray |
6–4, 3–6, [10–8]
|
| 2014 |
Julien Benneteau (2)
Édouard Roger-Vasselin (2) |
Paul Hanley
Jonathan Marray |
4–6, 7–6(6), [13–11]
|
| 2013 |
Rohan Bopanna
Colin Fleming |
Aisam-ul-Haq Qureshi
Jean-Julien Rojer |
6–4, 7–6(3)
|
| 2012 |
Nicolas Mahut (1)
Édouard Roger-Vasselin (1) |
Dustin Brown
Jo-Wilfried Tsonga |
3–6, 6–3, [10–6]
|
| 2011 |
Robin Haase
Ken Skupski |
Julien Benneteau
Jo-Wilfried Tsonga |
6–4, 6(4)–7, [13–11]
|
| 2010 |
Julien Benneteau (1)
Michaël Llodra (3) |
Julian Knowle
Robert Lindstedt |
6–3, 6–4
|
| 2009 |
Arnaud Clément (3)
Michaël Llodra (2) |
Julian Knowle
Andy Ram |
3–6, 6–3, [10–8]
|
| 2008 |
Martin Damm (3)
Pavel Vízner |
Yves Allegro
Jeff Coetzee |
7–6(0), 7–5
|
| 2007 |
Arnaud Clément (2)
Michaël Llodra (1) |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
7–5, 4–6, [10–8]
|
| 2006 |
Martin Damm (2)
Radek Štěpánek (2) |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
6–2, 6(4)–7, [10–3]
|
| 2005 |
Martin Damm (1)
Radek Štěpánek (1) |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
7–6(4), 7–6(5)
|
| 2004 |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
Martin Damm
Cyril Suk |
7–5, 6–3
|
| 2003 |
Sébastien Grosjean
Fabrice Santoro (2) |
Tomáš Cibulec
Pavel Vízner |
6–1, 6–4
|
| 2002 |
Arnaud Clément (1)
Nicolas Escudé |
Julien Boutter
Maks Mirny |
6–4, 6–3
|
| 2001 |
Julien Boutter
Fabrice Santoro (1) |
Michael Hill
Jeff Tarango |
7–6(7), 7–5
|
| 2000 |
Simon Aspelin
Johan Landsberg |
Juan Ignacio Carrasco
Jairo Velasco Jr. |
7–6(2), 6–4
|
| 1999 |
Maks Mirny
Andrei Olhovskiy (2) |
David Adams
Pavel Vízner |
7–5, 7–6(7)
|
| 1998 |
Donald Johnson
Francisco Montana |
Mark Keil
T. J. Middleton |
6–4, 3–6, 6–3
|
| 1997 |
Thomas Enqvist
Magnus Larsson |
Olivier Delaître
Fabrice Santoro |
6–3, 6–4
|
| 1996 |
Jean-Philippe Fleurian
Guillaume Raoux |
Marius Barnard
Peter Nyborg |
6–3 6–2
|
| 1995 |
David Adams
Andrei Olhovskiy (1) |
Jean-Philippe Fleurian
Rodolphe Gilbert |
6–1, 6–4
|
| 1994 |
Jan Siemerink
Daniel Vacek |
Martin Damm
Evgenij Kafel'nikov |
6–7, 6–4, 6–1
|
| 1993 |
Arnaud Boetsch
Olivier Delaître |
Ivan Lendl
Christo van Rensburg |
6–3, 7–6
|
Note
Collegamenti esterni