Lo U.S. National Indoor Tennis Championships, conosciuto anche come Memphis Open, è stato un torneo di tennis disputatosi a Memphis, nei campi indoor in cemento del Racquet Club of Memphis, solitamente nel mese di febbraio.
Il torneo aveva più di cento anni ed è stato un torneo combined fino al 2014, quando il torneo è diventato parte solo dell'ATP Tour e non più del WTA Tour.
Storia
Torneo maschile
Il torneo maschile inizia nel marzo del 1898 quando venne disputata l'edizione inaugurale del torneo al Newton Winter Tennis Club di Newton Centre nel Massachusetts. Leo Ware vinse il primo titolo sconfiggendo in finale Holcombe Ward in 3 set.[1] Nel 1899 non si disputò alcun torneo maschile ma nel 1900 venne aggiunto il torneo di doppio maschile e l'evento venne spostato al Seventh Regiment Armory di Manhattan, New York dove rimase fino al 1963 con l'eccezione del 1941 quando venne giocato a Oklahoma City. Dal 1942 al 1945 non fu disputato a causa della seconda guerra mondiale. Nel 1964 si spostò a Salisbury nel Maryland e fu organizzato da Bill Riordan, manager di Jimmy Connors.[2] Nel 1977[3] venne definitivamente spostato a Memphis sui campi del Racquet Club of Memphis che rimase la sede della manifestazione fino alla sua cancellazione.[4] Il torneo maschile ha fatto parte del Grand Prix dal 1976 al 1989 per entrare a far parte dell'ATP Tour nel 1990. Per motivi di sponsorizzazione era conosciuto come Regions Morgan Keegan Championships and the Cellular South Cup, nome che distingueva i tornei maschili da quelli femminili attraverso due nomi e due sponsor differenti. Il Regional Morgan Keegan Championships (a volte abbreviato in RMK Championships) era un torneo maschile organizzato dall'ATP nato nel 1976 precedentemente conosciuto nell'ordine come United States Indoor Championships, Kroger St, Jude Championship e Volvo Championships. Dal 2014 il torneo è stato rimpiazzato dal Rio 500 ed è stato declassato a torneo della categoria 250.
Torneo femminile
La prima edizione del torneo femminile venne disputata nel 1907 e si unì a quello maschile per formare un evento combined giocato al Seventh Regiment Armory. Elisabeth Moore fu la prima vincitrice del titolo di singolare femminile. Il doppio femminile venne aggiunto nel 1908. I tornei femminili vennero giocati a New York negli anni 1907–1920, 1934–1940, 1947–1953 e al Longwood Cricket Club di Chestnut Hill nel Massachusetts negli anni 1921–1933, 1941–1946, 1954–1966. Dal 1967 al 1972 il torneo si spostò a Winchester. Nel 2002 entrò a far parte del circuito WTA Tour di Oklahoma City trasferendosi a Memphis insieme a quello maschile e venne chiamato The Cellular South Cup fino al 2012, quando terminata la sponsorizzazione venne ridato al torneo il nome storico di U.S. National Indoor Tennis Championships[5][6] o Memphis International.[7] L'edizione 2013 fu l'ultima del torneo femminile.
Albo d'oro
Singolare maschile
| località
|
Anno
|
Campione
|
Finalista
|
Punteggio
|
| Newton Center
|
1898 |
Leo Ware |
Holcombe Ward |
7–5, 7–5, 6–1
|
| 1899 |
Non disputato
|
| New York
|
1900 |
John A. Allen |
Calhoun Cragin |
6–1, 1–6, 6–4, 6–3
|
| 1901 |
Holcombe Ward |
Calhoun Cragin |
11–9, 6–2, 6–3
|
| 1902 |
Jahial Parmly Paret |
Wylie Cameron Grant |
4–6, 9–7, 1–6, 8–6, 6–4
|
| 1903 |
Wylie Cameron Grant (1) |
Calhoun Cragin |
6–3, 6–4, 6–1
|
| 1904 |
Wylie Cameron Grant (2) |
C. Carleton Kelly |
8–6, 6–3, 5–7, 6–8, 7–5
|
| 1905 |
Edward Dewhurst |
Wylie Cameron Grant |
6–3, 8–6, 6–4
|
| 1906 |
Wylie Cameron Grant (3) |
Edwin Fischer |
6–4, 6–2, 8–6
|
| 1907 |
Theodore Pell (1) |
Wylie Cameron Grant |
3–6, 6–3, 6–2, 1–6, 6–0
|
| 1908 |
Wylie Cameron Grant (4) |
Gustave Touchard |
6–4, 3–6, 6–2, 6–4
|
| 1909 |
Theodore Pell (2) |
George Shafer |
6–3, 6–3, 6–4
|
| 1910 |
Gustave Touchard (1) |
Reuben A. Holden III |
6–1, 3–6, 7–9, 6–1, 6–4
|
| 1911 |
Theodore Pell (3) |
William Cragin |
6–2, 6–3, 6–4
|
| 1912 |
Wylie Cameron Grant (5) |
William Cragin |
6–1, 6–3, 6–3JR.
|
| 1913 |
Gustave Touchard (2) |
George Shafer |
6–4, 3–6, 6–3, 6–4
|
| 1914 |
Gustave Touchard (3) |
William Rosenbaum |
6–2, 6–2, 4–6, 6–2
|
| 1915 |
Gustave Touchard (4) |
Arthur M. Lovibond |
6–3, 6–2, 3–6, 6–2
|
| 1916 |
Robert Lindley Murray |
Aldrick Man |
6–2, 6–2, 7–5
|
| 1917 |
Samuel Howard Voshell (1) |
Clifton Herd |
7–5, 6–3, 6–3
|
| 1918 |
Samuel Howard Voshell (2) |
Fred Alexander |
7–5, 6–2, 8–6
|
| 1919 |
Vincent Richards (1) |
Bill Tilden |
3–6, 8–6, 6–8, 6–1, 6–4
|
| 1920 |
Bill Tilden |
Vincent Richards |
10–8, 6–3, 6–1
|
| 1921 |
Frank Anderson |
Fred Anderson |
6–2, 6–1, 6–3
|
| 1922 |
Frank Hunter (1) |
Frank Anderson |
6–4, 1–6, 7–5, 6–2
|
| 1923 |
Vincent Richards (2) |
Frank Hunter |
6–1, 6–3, 7–5
|
| 1924 |
Vincent Richards (3) |
Frank Hunter |
8–6, 6–2, 3–6, 6–3
|
| 1925 |
Jean Borotra (1) |
|
|
| 1926 |
René Lacoste |
Jean Borotra |
15–13, 6–3, 2–6, 6–2
|
| 1927 |
Jean Borotra (2) |
Jacques Brugnon |
6–2, 6–4, 6–3
|
| 1928 |
William Aydelotte |
Julius Seligson |
2–6, 6–1, 3–6, 6–4, 6–2
|
| 1929 |
Jean Borotra (3) |
Frank Hunter |
6–4, 6–0, 4–6, 8–6
|
| 1930 |
Frank Hunter (2) |
Julius Seligson |
6–3, 6–2, 6–2
|
| 1931 |
Jean Borotra (4) |
Berkeley Bell |
6–1, 3–6, 6–4, 3–6, 6–4
|
| 1932 |
Gregory Mangin (1) |
Frank Shields |
10–8, 2–6, 6–4, 6–3
|
| 1933 |
Gregory Mangin (2) |
Cliff Sutter |
6–1, 6–3, 2–6, 3–6, 6–2
|
| 1934 |
Lester Stoefen |
Gregory Mangin |
6–1, 8–6, 6–4
|
| 1935 |
Gregory Mangin (3) |
Berkeley Bell |
8–6, 7–5, 2–6, 0–6, 6–2
|
| 1936 |
Gregory Mangin (4) |
Leonard Hartman |
6–1, 6–3, 4–6, 6–3
|
| 1937 |
Frank Parker |
Frank Bowden |
6–4, 6–4, 1–6, 4–6, 6–1
|
| 1938 |
Don McNeill (1) |
Frank Bowden |
9–7, 3–6, 6–4, 7–5
|
| 1939 |
Wayne Sabin |
Frank Bowden |
6–3, 5–7, 6–3, 6–1
|
| 1940 |
Bobby Riggs |
Don McNeill |
3–6, 6–1, 6–4, 2–6, 6–2
|
| 1941 |
Frank Kovacs |
Wayne Sabin |
6–0, 6–4, 6–2
|
1942- 1945 |
Nessun torneo a causa della Seconda guerra mondiale
|
| 1946 |
Pancho Segura |
Don McNeill |
1–6, 6–3, 6–4, 7–5
|
| 1947 |
Jack Kramer |
Bob Falkenburg |
6–1, 6–2, 6–2
|
| 1948 |
Bill Talbert (1) |
Sid Schwartz |
4–6, 8–6, 9–7, 6–2
|
| 1949 |
Pancho Gonzales |
Bill Talbert |
10–8, 6–0, 4–6, 9–7
|
| 1950 |
Donald McNeill (2) |
Fred Kovaleski |
11–9, 4–6, 6–2, 6–2
|
| 1951 |
Bill Talbert (2) |
Straight Clark |
6–4, 6–8, 3–6, 6–2, 6–3
|
| 1952 |
Dick Savitt (1) |
Bill Talbert |
6–4, 6–3, 6–4
|
| 1953 |
Art Larsen |
Kurt Nielsen |
5–7, 6–4, 6–3, 6–3
|
| 1954 |
Sven Davidson |
Kurt Nielsen |
3–6, 6–1, 6–1, 6–4
|
| 1955 |
Tony Trabert |
Ham Richardson |
11–13, 7–5, 9–7, 6–3
|
| 1956 |
Ulf Schmidt |
Sven Davidson |
6–1, 6–3, 8–10, 6–3
|
| 1957 |
Kurt Nielsen |
Herbie Flam |
4–6, 6–1, 6–4, 6–4
|
| 1958 |
Dick Savitt (2) |
Budge Patty |
6–1, 6–2, 3–6, 12–10
|
| 1959 |
Alex Olmedo |
Dick Savitt |
7–9, 6–3, 4–6, 5–7, 12–10
|
| 1960 |
Barry MacKay |
Dick Savitt |
6–2, 2–6, 10–12, 6–1, 6–4
|
| 1961 |
Dick Savitt (3) |
Whitney Reed |
6–2, 11–9, 6–3
|
| 1962 |
Chuck McKinley (1) |
Whitney Reed |
4–6, 6–3, 4–6, 9–7, 10–8
|
| 1963 |
Dennis Ralston |
Mike Sangster |
7–5, 4–6, 6–3, 10–8
|
| Salisbury
|
1964 |
Chuck McKinley (2) |
Dennis Ralston |
15–13, 6–2, 6–8, 3–6, 6–3
|
| 1965 |
Jan-Erik Lundquist |
Dennis Ralston |
4–6, 13–11, 6–4, 11–9
|
| 1966 |
Charlie Pasarell (1) |
Ron Holmberg |
12–10, 10–8, 8–6
|
| 1967 |
Charlie Pasarell (2) |
Arthur Ashe |
13–11, 6–2, 2–6, 9–7
|
| 1968 |
Cliff Richey |
Clark Graebner |
6–4, 6–4, 6–4
|
| 1969 |
Stan Smith (1) |
Ismail El Shafei |
6–3, 6–8, 6–4, 6–4
|
| 1970 |
Ilie Năstase (1) |
Cliff Richey |
6–8, 3–6, 6–4, 9–7, 6–0
|
| 1971 |
Clark Graebner |
Cliff Richey |
2–6, 7–6, 1–6, 7–6, 6–0
|
| 1972 |
Stan Smith (2) |
Ilie Năstase |
5–7, 6–2, 6–3, 6–4
|
| 1973 |
Jimmy Connors (1) |
Karl Meiler |
3–6, 7–6, 7–6, 6–3
|
| 1974 |
Jimmy Connors (2) |
Frew McMillan |
6–4, 7–5, 6–3
|
| 1975 |
Jimmy Connors (3) |
Vitas Gerulaitis |
5–7, 7–5, 6–1, 3–6, 6–0
|
| 1976 |
Ilie Năstase (2) |
Jimmy Connors |
6–2, 6–3, 7–6(7)
|
| Memphis
|
1977 |
Björn Borg |
Brian Gottfried |
6–4, 6–3, 4–6, 7–5
|
| 1978 |
Jimmy Connors (4) |
Tim Gullikson |
7–6, 6–3
|
| 1979 |
Jimmy Connors (5) |
Arthur Ashe |
6–4, 5–7, 6–3
|
| 1980 |
John McEnroe |
Jimmy Connors |
7–6, 7–6(6)
|
| 1981 |
Gene Mayer |
Roscoe Tanner |
6–2, 6–4
|
| 1982 |
Johan Kriek |
John McEnroe |
6–3, 3–6, 6–4
|
| 1983 |
Jimmy Connors (6) |
Gene Mayer |
7–5, 6–0
|
| 1984 |
Jimmy Connors (7) |
Henri Leconte |
6–3, 4–6, 7–5
|
| 1985 |
Stefan Edberg (1) |
Yannick Noah |
6–1, 6–0
|
| 1986 |
Brad Gilbert (1) |
Stefan Edberg |
7–5, 7–6
|
| 1987 |
Stefan Edberg (2) |
Jimmy Connors |
6–3, 2–1 ritiro
|
| 1988 |
Jimmy Connors (8) |
Mikael Pernfors |
6–4, 6–4, 7–5
|
| 1989 |
Brad Gilbert (2) |
Johan Kriek |
6–2, 6–2, ritiro
|
| 1990 |
Michael Stich |
Wally Masur |
6–7, 6–4, 7–6
|
| 1991 |
Jimmy Connors (9) |
Michael Stich |
7–5, 6–3
|
| 1992 |
MaliVai Washington |
Wayne Ferreira |
6–3, 6–2
|
| 1993 |
Jim Courier |
Todd Martin |
5–7, 7–6(4), 7–6(4)
|
| 1994 |
Todd Martin (1) |
Brad Gilbert |
6–4, 7–5
|
| 1995 |
Todd Martin (2) |
Paul Haarhuis |
7–6(2), 6–4
|
| 1996 |
Pete Sampras |
Todd Martin |
6–4, 7–6(2)
|
| 1997 |
Michael Chang |
Todd Woodbridge |
6–3, 6–4
|
| 1998 |
Mark Philippoussis (1) |
Michael Chang |
6–3, 6–2
|
| 1999 |
Tommy Haas (1) |
Jim Courier |
6–4, 6–1
|
| 2000 |
Magnus Larsson |
Byron Black |
6–2, 1–6, 6–3
|
| 2001 |
Mark Philippoussis (2) |
Davide Sanguinetti |
6–3, 6(5)–7, 6–3
|
| 2002 |
Andy Roddick (1) |
James Blake |
6–4, 3–6, 7–5
|
| 2003 |
Taylor Dent |
Andy Roddick |
6–1, 6–4
|
| 2004 |
Joachim Johansson |
Nicolas Kiefer |
7–6(5), 6–3
|
| 2005 |
Kenneth Carlsen |
Maks Mirny |
7–5, 7–5
|
| 2006 |
Tommy Haas (2) |
Robin Söderling |
6–3, 6–2
|
| 2007 |
Tommy Haas (3) |
Andy Roddick |
6–3, 6–2
|
| 2008 |
Steve Darcis |
Robin Söderling |
6–3, 7–6(5)
|
| 2009 |
Andy Roddick (2) |
Radek Štěpánek |
7–5, 7–5
|
| 2010 |
Sam Querrey |
John Isner |
6(3)–7, 7–6(5), 6–3
|
| 2011 |
Andy Roddick (3) |
Milos Raonic |
7–6(7), 6(11)–7, 7–5
|
| 2012 |
Jürgen Melzer |
Milos Raonic |
7–5, 7–6(4)
|
| 2013 |
Kei Nishikori (1) |
Feliciano López |
6–2, 6–3
|
| 2014 |
Kei Nishikori (2) |
Ivo Karlović |
6–4, 7–6(0)
|
| 2015 |
Kei Nishikori (3) |
Kevin Anderson |
6–4, 6–4
|
| 2016 |
Kei Nishikori (4) |
Taylor Fritz |
6–4, 6–4
|
| 2017 |
Ryan Harrison |
Nikoloz Basilašvili |
6–1, 6–4
|
Doppio maschile
| località
|
Anno
|
Campioni
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| Salisbury
|
| 1969 |
Stan Smith (1)
Bob Lutz |
Charlie Pasarell
Ron Holmberg |
7–9, 8–6, 6–4[8]
|
| 1970 |
Stan Smith (2)
Arthur Ashe |
Brian Fairlie
Onny Parun |
6–4, 7–5[9]
|
| 1971 |
Juan Gisbert
Manuel Orantes (1) |
Clark Graebner
Thomaz Koch |
7–6, 6–2
|
| 1972 |
Andrés Gimeno
Manuel Orantes (2) |
Juan Gisbert
Vladimír Zedník |
4–6, 6–3, 6–4
|
| 1973 |
Clark Graebner
Ilie Năstase (1) |
Jürgen Fassbender
Juan Gisbert |
6–2, 6–4
|
| 1974 |
Jimmy Connors (1)
Frew McMillan |
Byron Bertram
Andrew Pattison |
7–5, 6–2
|
| 1975 |
Jimmy Connors (2)
Ilie Năstase (2) |
Jan Kodeš
Roger Taylor |
7–6, 6–2
|
| 1976 |
Fred McNair (1)
Sherwood Stewart (1) |
Steve Krulevitz
Trey Waltke |
6–3, 7–5
|
| Memphis
|
1977 |
Sherwood Stewart (2)
Fred McNair (2) |
Robert Lutz
Stan Smith |
4–6, 7–6, 7–6
|
| 1978 |
Brian Gottfried (1)
Raúl Ramírez |
Phil Dent
John Newcombe |
3–6, 7–6, 6–2
|
| 1979 |
Tom Okker
Wojciech Fibak |
Frew McMillan
Dick Stockton |
6–1, 6–4
|
| 1980 |
John McEnroe
Brian Gottfried (2) |
Rod Frawley
Tomáš Šmíd |
6–3, 6–4
|
| 1981 |
Gene Mayer
Sandy Mayer |
Mike Cahill
Tom Gullikson |
6–2, 6–4
|
| 1982 |
Kevin Curren (1)
Steve Denton |
John McEnroe
Peter Fleming |
6–4, 7–5
|
| 1983 |
Peter McNamara
Paul McNamee |
Tim Gullikson
Tom Gullikson |
6–1, 6–1
|
| 1984 |
Fritz Buehning
Peter Fleming |
Heinz Günthardt
Tomáš Šmíd |
7–5, 7–6
|
| 1985 |
Pavel Složil
Tomáš Šmíd |
Kevin Curren
Steve Denton |
6–7, 7–6, 7–6
|
| 1986 |
Ken Flach
Robert Seguso |
Guy Forget
Anders Järryd |
2–6, 7–6, 7–6
|
| 1987 |
Anders Järryd
Jonas Svensson |
Sergio Casal
Emilio Sánchez |
6–2, 6–4
|
| 1988 |
Kevin Curren (2)
David Pate |
Peter Lundgren
Mikael Pernfors |
6–3, 7–5
|
| 1989 |
Paul Annacone
Christo van Rensburg |
Scott Davis
Tim Wilkison |
6–4, 6–2
|
| 1990 |
Darren Cahill
Mark Kratzmann |
Udo Riglewski
Michael Stich |
6–3, 6–2
|
| 1991 |
Michael Stich
Udo Riglewski |
John Fitzgerald
Laurie Warder |
7–5, 6–3
|
| 1992 |
Todd Woodbridge (1)
Mark Woodforde (1) |
Kevin Curren
Gary Muller |
7–6, 6–1
|
| 1993 |
Todd Woodbridge (2)
Mark Woodforde (2) |
Jacco Eltingh
Paul Haarhuis |
6–4, 4–6, 6–3
|
| 1994 |
Byron Black
Jonathan Stark |
Jim Grabb
Jared Palmer |
7–6, 6–4
|
| 1995 |
Jared Palmer
Richey Reneberg |
Tommy Ho
Brett Steven |
7–5, 6–3
|
| 1996 |
Mark Knowles (1)
Daniel Nestor (1) |
Todd Woodbridge
Mark Woodforde |
7–6, 1–6, 6–4
|
| 1997 |
Ellis Ferreira
Patrick Galbraith |
Rick Leach
Jonathan Stark |
6–2, 6–3
|
| 1998 |
Todd Woodbridge (3)
Mark Woodforde (3) |
Ellis Ferreira
David Roditi |
6–4, 6–2
|
| 1999 |
Todd Woodbridge (4)
Mark Woodforde (4) |
Sébastien Lareau
Alex O'Brien |
6–4, 7–5
|
| 2000 |
Justin Gimelstob
Sébastien Lareau |
Jim Grabb
Richey Reneberg |
6–4, 6–4
|
| 2001 |
Bob Bryan (1)
Mike Bryan (1) |
Alex O'Brien
Jonathan Stark |
6–2, 6–2
|
| 2002 |
Brian MacPhie
Nenad Zimonjić |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–3, 3–6, [10–4]
|
| 2003 |
Mark Knowles (2)
Daniel Nestor (2) |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–2, 7–6
|
| 2004 |
Bob Bryan (2)
Mike Bryan (2) |
Jeff Coetzee
Chris Haggard |
6–3, 6–4
|
| 2005 |
Simon Aspelin
Todd Perry |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–4, 6–4
|
| 2006 |
Ivo Karlović
Chris Haggard |
James Blake
Mardy Fish |
0–6, 7–5, [10–5]
|
| 2007 |
Eric Butorac (1)
Jamie Murray |
Julian Knowle
Jürgen Melzer |
7–5, 6–3
|
| 2008 |
Mahesh Bhupathi
Mark Knowles (3) |
Sanchai Ratiwatana
Sonchat Ratiwatana |
7–6(5), 6–2
|
| 2009 |
Mardy Fish
Mark Knowles (4) |
Travis Parrott
Filip Polášek |
7–6(7), 6–1
|
| 2010 |
John Isner
Sam Querrey |
Ross Hutchins
Jordan Kerr |
6–4, 6–4
|
| 2011 |
Maks Mirny (1)
Daniel Nestor (3) |
Eric Butorac
Jean-Julien Rojer |
6–2, 6(6)–7, [10–3]
|
| 2012 |
Maks Mirny (2)
Daniel Nestor (4) |
Ivan Dodig
Marcelo Melo |
4–6, 7–5, [10–7]
|
| 2013 |
Bob Bryan (3)
Mike Bryan (3) |
James Blake
Jack Sock |
6–1, 6–2
|
| 2014 |
Eric Butorac (2)
Raven Klaasen |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–4, 6–4
|
| 2015 |
Mariusz Fyrstenberg (1)
Santiago González (1) |
Artem Sitak
Donald Young |
5–7, 7–6(1), [10–8]
|
| 2016 |
Mariusz Fyrstenberg (2)
Santiago González (2) |
Steve Johnson
Sam Querrey |
6–4, 6–4
|
| 2017 |
Brian Baker
Nikola Mektić |
Ryan Harrison
Steve Johnson |
6–3, 6–4
|
Singolare femminile
| località
|
Anno
|
Campionessa
|
Finalista
|
Punteggio
|
| Oklahoma City
|
1986 |
Marcella Mesker |
Lori McNeil |
6–4, 4–6, 6–3
|
| 1987 |
Elizabeth Smylie |
Lori McNeil |
4–6, 6–3, 7–5
|
| 1988 |
Lori McNeil |
Brenda Schultz |
6–3, 6–2
|
| 1989 |
Manon Bollegraf |
Leila Meskhi |
6–4, 6–4
|
| 1990 |
Amy Frazier |
Manon Bollegraf |
6–4, 6–2
|
| 1991 |
Jana Novotná |
Anne Smith |
3–6, 6–3, 6–2
|
| 1992 |
Zina Garrison (1) |
Lori McNeil |
7–5, 3–6, 7–6
|
| 1993 |
Zina Garrison (2) |
Patty Fendick |
6–2, 6–2
|
| 1994 |
Meredith McGrath |
Brenda Schultz |
7–6(6), 7–6(4)
|
| 1995 |
Brenda Schultz (1) |
Elena Lichovceva |
6–1, 6–2
|
| 1996 |
Brenda Schultz (2) |
Amanda Coetzer |
6–3, 6–2
|
| 1997 |
Lindsay Davenport (1) |
Lisa Raymond |
6–4, 6–2
|
| 1998 |
Venus Williams (1) |
Joannette Kruger |
6–3, 6–2
|
| 1999 |
Venus Williams (2) |
Amanda Coetzer |
6–3, 6–0
|
| 2000 |
Monica Seles (1) |
Nathalie Dechy |
6–1, 7–6(3)
|
| 2001 |
Monica Seles (2) |
Jennifer Capriati |
6–3, 5–7, 6–2
|
| Memphis
|
2002 |
Lisa Raymond (1) |
Alexandra Stevenson |
4–6, 6–3, 7–6(9)
|
| 2003 |
Lisa Raymond (2) |
Amanda Coetzer |
6–3, 6–2
|
| 2004 |
Vera Zvonarëva (1) |
Lisa Raymond |
4–6, 6–4, 7–5
|
| 2005 |
Vera Zvonarëva (2) |
Meghann Shaughnessy |
7–6(3), 6–2
|
| 2006 |
Sofia Arvidsson |
Marta Domachowska |
6–2, 2–6, 6–3
|
| 2007 |
Venus Williams (3) |
Shahar Peer |
6–1, 6–1
|
| 2008 |
Lindsay Davenport (2) |
Ol'ga Govorcova |
6–2, 6–1
|
| 2009 |
Viktoryja Azaranka |
Caroline Wozniacki |
6–1, 6–3
|
| 2010 |
Marija Šarapova |
Sofia Arvidsson |
6–2, 6–1
|
| 2011 |
Magdaléna Rybáriková |
Rebecca Marino |
6–2, rit.
|
| 2012 |
Sofia Arvidsson |
Marina Eraković |
6–3, 6–4
|
| 2013 |
Marina Eraković |
Sabine Lisicki |
6–1, rit.
|
Doppio femminile
| località
|
Anno
|
Campionesse
|
Finaliste
|
Punteggio
|
| Oklahoma City
|
1986 |
Marcella Mesker
Pascale Paradis |
Lori McNeil
Catherine Suire |
2–6, 7–6(1), 6–1
|
| 1987 |
Svetlana Černeva
Larisa Neiland |
Lori McNeil
Kim Sands |
6–4, 6–4
|
| 1988 |
Jana Novotná
Catherine Suire |
Catarina Lindqvist
Tine Scheuer-Larsen |
6–4, 6–4
|
| 1989 |
Lori McNeil (1)
Betsy Nagelsen McCormack |
Elise Burgin
Elizabeth Smylie |
walkover
|
| 1990 |
Mary Lou Daniels Piatek
Wendy White |
Manon Bollegraf
Lise Gregory |
7–5, 6–2
|
| 1991 |
Meredith McGrath (1)
Anne Smith |
Katrina Adams
Jill Hetherington |
6–2, 6–4
|
| 1992 |
Lori McNeil (2)
Nicole Bradtke |
Katrina Adams
Manon Bollegraf |
3–6, 6–4, 7–6(6)
|
| 1993 |
Patty Fendick (1)
Zina Garrison |
Katrina Adams
Manon Bollegraf |
6–3, 6–2
|
| 1994 |
Patty Fendick (2)
Meredith McGrath (2) |
Katrina Adams
Manon Bollegraf |
7–6(3), 6–2
|
| 1995 |
Nicole Arendt
Laura Golarsa |
Katrina Adams
Brenda Schultz |
6–4, 6–3
|
| 1996 |
Chanda Rubin
Brenda Schultz |
Katrina Adams
Debbie Graham |
6–4, 6–3
|
| 1997 |
Rika Hiraki
Nana Miyagi |
Marianne Werdel Witmeyer
Tami Whitlinger-Jones |
6–4, 6–1
|
| 1998 |
Serena Williams
Venus Williams |
Cătălina Cristea
Kristine Kunce |
7–5, 6–2
|
| 1999 |
Lisa Raymond
Rennae Stubbs |
Amanda Coetzer
Jessica Steck |
6–3, 6–4
|
| 2000 |
Kimberly Po
Corina Morariu |
Tamarine Tanasugarn
Olena Tatarkova |
6–4, 4–6, 6–2
|
| 2001 |
Amanda Coetzer
Lori McNeil (3) |
Janet Lee
Wynne Prakusya |
6–3, 2–6, 6–0
|
| Memphis
|
2002 |
Ai Sugiyama
Olena Tatarkova |
Melissa Middleton
Brie Rippner |
6–4, 2–6, 6–0
|
| 2003 |
Akiko Morigami
Saori Obata |
Alina Židkova
Bryanne Stewart |
6–1, 6–1
|
| 2004 |
Åsa Svensson
Meilen Tu |
Marija Šarapova
Vera Zvonarëva |
6–4, 7–6(0)
|
| 2005 |
Miho Saeki
Yuka Yoshida |
Laura Granville
Abigail Spears |
6–3, 6–4
|
| 2006 |
Lisa Raymond (1)
Samantha Stosur |
Viktoryja Azaranka
Caroline Wozniacki |
7–6(2), 6–3
|
| 2007 |
Nicole Pratt
Bryanne Stewart |
Jarmila Gajdošová
Akiko Morigami |
7–5, 4–6, [10–5]
|
| 2008 |
Lindsay Davenport
Lisa Raymond (2) |
Angela Haynes
Mashona Washington |
6–3, 6–1
|
| 2009 |
Viktoryja Azaranka
Caroline Wozniacki |
Juliana Fedak
Michaëlla Krajicek |
6–1, 7–6(2)
|
| 2010 |
Vania King
Michaëlla Krajicek |
Bethanie Mattek-Sands
Meghann Shaughnessy |
7–5, 6–2
|
| 2011 |
Ol'ga Govorcova
Alla Kudrjavceva |
Andrea Hlaváčková
Lucie Hradecká |
6–3, 4–6, [10–8]
|
| 2012 |
Andrea Hlaváčková
Lucie Hradecká |
Vera Duševina
Ol'ga Govorcova |
6–3, 6–4
|
| 2013 |
Kristina Mladenovic
Galina Voskoboeva |
Sofia Arvidsson
Johanna Larsson |
7–6(5), 6–3
|
Note
- ^ (EN) Miscellaneous Sport, in Boston Evening Transcript, 21 marzo 1898.
- ^ (EN) Max Robertson, The Encyclopedia of Tennis, London, Allen & Unwin, 1974, pp. 338, 339, ISBN 978-0-04-796042-0.
- ^ (EN) Frank Murtaugh, From my seat, su memphisflyer.com, 24 dicembre 2003 (archiviato dall'url originale il 10 febbraio 2015).
- ^ (EN) Bill Shannon (a cura di), Official Encyclopedia of Tennis, 3rd, Revised and updated, New York [u.a.], Harper & Row, 1981, pp. 272–277, ISBN 978-0-06-014896-6.
- ^ (EN) The U.S. National Indoor Tennis Championships Return to Memphis, su memphistennis.com, Racquet Club of Memphis. URL consultato il 9 febbraio 2015 (archiviato dall'url originale il 27 novembre 2012).
- ^ (EN) Kyle Veazey, Memphis' pro tennis events getting new name, in 'active discussions' with sponsors, su commercialappeal.com, 21 novembre 2012 (archiviato dall'url originale il 1º febbraio 2014).
- ^ (EN) Memphis Tennis preview: Future of women's tournament uncertain, su commercialappeal.com, 19 febbraio 2012 (archiviato dall'url originale il 1º febbraio 2014).
- ^ (EN) Miscellaneous Sport, in The Daily Capital News, 18 febbraio 1969.
- ^ (EN) Miscellaneous Sport, in The News, 23 febbraio 1970.
Collegamenti esterni
- (EN) Sito ufficiale, su rmkchampionships.com. URL consultato il 14 novembre 2023 (archiviato dall'url originale il 6 febbraio 2006).