Il Franken Challenge, noto in precedenza come Schickedanz Open, è stato un torneo professionistico di tennis giocato sulla terra rossa, che faceva parte dell'ATP Challenger Tour. Si è giocato annualmente a Fürth in Germania, dal 1979 al 2016 (come evento riservato al club dal 1979 al 1985, come Futures nel 1986, come Challenger dal 1987).
Con due titoli a testa il primato nel singolare appartiene a tre, João Sousa, Peter Luczak e Christian Ruud, mentre con tre trofei il record nel doppio è di Rameez Junaid.
Albo d'oro
Singolare
| Anno
|
Campione
|
Finalista
|
Punteggio
|
| 2016 |
Radu Albot |
Jan-Lennard Struff |
6–3, 6–4
|
| 2015 |
Tarō Daniel |
Albert Montañés |
6–3, 6–0
|
| 2014 |
Tobias Kamke |
Íñigo Cervantes |
6–3, 6–2
|
| 2013 |
João Sousa (2) |
Wayne Odesnik |
3–6, 6–3, 6–4
|
| 2012 |
Blaž Kavčič |
Serhij Stachovs'kyj |
6–3, 2–6, 6–2
|
| 2011 |
João Sousa (1) |
Jan-Lennard Struff |
6–2, 0–6, 6–2
|
| 2010 |
Robin Haase |
Tobias Kamke |
6–4, 6–2
|
| 2009 |
Peter Luczak (2) |
Juan Pablo Brzezicki |
6–2, 6–0
|
| 2008 |
Daniel Köllerer |
Santiago Giraldo |
6–1, 6–3
|
| 2007 |
Peter Luczak (1) |
Fabio Fognini |
4–6, 6–2, 6–2
|
| 2006 |
Florian Mayer |
Torsten Popp |
6–3, 6–1
|
| 2005 |
Albert Portas |
Philipp Kohlschreiber |
7–6(5), 6–2
|
| 2004 |
Jiří Vaněk |
Gilles Simon |
7–5, 6–2
|
| 2003 |
Jan Frode Andersen |
Óscar Hernández |
2–6, 6–2, 6–2
|
| 2002 |
Luis Horna |
Jürgen Melzer |
6–4, 6–2
|
| 2001 |
Germán Puentes Alcañiz |
Kristian Pless |
6–4, 6–3
|
| 2000 |
Irakli Labadze |
Daniel Elsner |
6–4, 6–4
|
| 1999 |
Ronald Agénor |
Tomáš Zíb |
6–2, 7–6
|
| 1998 |
Christian Ruud (2) |
Jan Frode Andersen |
6–4, 7–5
|
| 1997 |
Davide Sanguinetti |
Tomas Nydahl |
6–4, 6–2
|
| 1996 |
Hicham Arazi |
Andrej Česnokov |
3–6, 6–2, 6–2
|
| 1995 |
Christian Ruud (1) |
Magnus Gustafsson |
7–6, 6–4
|
| 1994 |
Kris Goossens |
Dirk Dier |
6–7, 6–3, 6–2
|
| 1993 |
Mikael Pernfors |
Bart Wuyts |
6–4, 1–6, 6–3
|
| 1992 |
Martin Střelba |
Raúl Viver |
6–1, 6–2
|
| 1991 |
Marcos Górriz |
Dmitrij Poljakov |
6–2, 3–0 ritiro
|
| 1990 |
Jeff Tarango |
Felipe Rivera |
6–0, 6–0
|
| 1989 |
Dmitrij Poljakov |
Federico Mordegan |
6–2, 6–1
|
| 1988 |
Hans-Dieter Beutel |
Richard Vogel |
1–6, 6–3, 6–4
|
| 1987 |
Patrick Baur |
Edoardo Mazza |
6–3, 7–5
|
Doppio
| Anno
|
Campioni
|
Finalisti
|
Punteggio
|
| 2016 |
Facundo Argüello Roberto Maytín |
Andrej Martin Tristan-Samuel Weissborn |
6–3, 6–4
|
| 2015 |
Guillermo Durán Horacio Zeballos |
Íñigo Cervantes Renzo Olivo |
6–1, 6–3
|
| 2014 |
Gerard Granollers Pujol
Jordi Samper Montaña |
Adrián Menéndez Maceiras
Rubén Ramírez Hidalgo |
7–6(1), 6–2
|
| 2013 |
Colin Ebelthite
Rameez Junaid (3) |
Christian Harrison
Michael Venus |
6–4, 7–5
|
| 2012 |
Arnau Brugués-Davi
João Sousa |
Rameez Junaid
Purav Raja |
7–5, 6(4)–7, [11–9]
|
| 2011 |
Rameez Junaid (2)
Frank Moser |
Jorge Aguilar
Júlio César Campozano |
6–2, 6(2)–7, [10–6]
|
| 2010 |
Dustin Brown
Rameez Junaid (1) |
Martin Emmrich
Joseph Sirianni |
6–3, 6–1
|
| 2009 |
Rubén Ramírez Hidalgo
Santiago Bertomeu |
Simon Greul
Alessandro Motti |
4–6, 6–1, 10–6
|
| 2008 |
Philipp Marx
Alexander Peya |
Daniel Köllerer
Frank Moser |
6–3, 6–3
|
| 2007 |
Bruno Echagaray
André Ghem |
Fabio Fognini
Frederico Gil |
7–6(1), 4–6, [13–11]
|
| 2006 |
Vasilīs Mazarakīs
Felipe Parada |
Philipp Marx
Torsten Popp |
6–3, 6–2
|
| 2005 |
Amir Hadad
Harel Levy |
Jan Frode Andersen
Johan Landsberg |
6–1, 6–2
|
| 2004 |
Adrián García
Janko Tipsarević |
Simon Aspelin
Graydon Oliver |
6–4, 6–4
|
| 2003 |
Denis Gremelmayr
Simon Greul |
Tomas Behrend
Karsten Braasch |
6–3, 1–6, 7–6(5)
|
| 2002 |
Salvador Navarro
Gabriel Trujillo Soler |
Vadim Kucenko
Oleg Ogorodov |
6–2, 6–4
|
| 2001 |
Hugo Armando
Andrej Stoljarov |
Vadim Kucenko
Oleg Ogorodov |
6–0, 6–0
|
| 2000 |
Eduardo Nicolás
Germán Puentes-Alcañiz |
Devin Bowen
Brandon Coupe |
6–4, 6–2
|
| 1999 |
Nebojša Đorđević
Marcos Ondruska |
Diego del Río
Martín Rodríguez |
4–6, 6–3, 6–4
|
| 1998 |
Álex López Morón
Albert Portas |
Juan Ignacio Carrasco
Martín Rodríguez |
6–4, 6–4
|
| 1997 |
Brandon Coupe
Paul Rosner |
Martin Sinner
Joost Winnink |
7–5, 6–3
|
| 1996 |
Joshua Eagle
Tom Kempers |
Aleksandar Kitinov
Gábor Köves |
6–4, 6–7, 6–4
|
| 1995 |
Andrew Kratzmann
Brent Larkham |
Ken Flach
Kent Kinnear |
6–4, 6–7, 7–6
|
| 1994 |
Vojtěch Flégl
Andrew Florent |
Gastón Etlis
Christian Miniussi |
7–6, 6–1
|
| 1993 |
Nils Holm
Lars-Anders Wahlgren |
Ģirts Dzelde
Vladimir Gabričidze |
walkover
|
| 1992 |
Rudiger Haas
Udo Riglewski |
Brian Joelson
Bertrand Madsen |
6–1, 6–3
|
| 1991 |
Marcos Górriz
Maurice Ruah |
Jamie Morgan
Sandon Stolle |
6–2, 6–4
|
| 1990 |
Peter Ballauff
Ricki Osterthun |
Marcos Górriz
Andrej Ol'chovskij |
7–6, 4–6, 6–3
|
| 1989 |
Vladimir Gabričidze
Dmitrij Poljakov |
Cristiano Caratti
Federico Mordegan |
6–4, 6–7, 6–4
|
| 1988 |
Michael Stich
Martin Sinner |
Wojciech Kowalski
Adrian Marcu |
4–6, 6–3, 7–6
|
| 1987 |
Nick Fulwood
Cyril Suk |
Axel Hornung
Karsten Saniter |
4–6, 6–3, 6–2
|
Collegamenti esterni
- Sito ufficiale, su schickedanz-open.com. URL consultato il 27 maggio 2010 (archiviato dall'url originale il 28 maggio 2010).